Dubrovnik

Dubrovnik is een oude, ommuurde stad aan de kust van KroatiŽ. Het is een 'parel' aan de Adriatische kust. Vroeger, niet eens zo lang geleden, was het een vergeten stadje ergens ver weg in het zuiden van Europa.

Helaas heeft het toerisme de plaats ontdekt. Cruises komen er meren en storten per dag (iedere dag!) duizenden toeristen over de stad uit. Er ligt even ten zuiden van Dubrovnik een internationaal vliegveld en ook de nieuwe snelweg door KroatiŽ helpt de toeristen gemakkelijk naar de stad te komen. Massatoerisme dus. De mensen komen uit alle werelddelen. Veel rijke Chinezen en Japanners, modale Amerikanen, en ook gewone mensen uit Europa doen eventjes de stad aan.

De stad wordt overvol en net als in Amsterdam, VenetiŽ en andere toeristentrekpleisters was men eerst blij met die toestroom, maar nu stapelen de problemen zich op. De oorspronkelijke bewoners trekken weg en daarmee verdwijnt het authentieke van de stad. Restaurantjes en souvenirwinkeltjes nemen de plaats in van de gewone winkels. Alles is gericht op de toeristen.

De toeristen kijken nauwelijks om zich heen, maar vooral de cruise-mensen gebruiken de stad om heel even de benen te strekken en buiten de deur te eten. En alles moet snel, snel omdat de cruiseschepen niet lang aan de kade kunnen blijven liggen, want dat kost erg veel geld en ... het volgende schip moet ook kunnen aanleggen.

Wij zijn op weg naar Griekenland vaak ook eventjes bij Dubrovnik de oude stad ingegaan en hebben het zien veranderen. Drie jaar geleden waren we er voor het laatst en toen hebben we besloten om Dubrovnik voortaan links (figuurlijk!) te laten liggen. Het echte Dubrovnik bestaat nog wel, maar alleen naast de hoofdstraat en dan nog lang niet overal want veel van de trapstraatjes zijn, zeker in de buurt van de hoofdstraat, in beslag genomen door barretjes, cafeetjes en restaurantjes.




Wij zullen een stad nooit 'eventjes' doen. Er is, ook hier in Dubrovnik, zoveel te zien en te doen. Zoveel meer dan op zoek gaan naar een barretje, een restaurantje of een souvenirwinkeltje.

Niet ver van de hoofdstraat wonen aan de rand van de ommuurde stad de gewone mensen met hun alledaagse bezigheden. En ook daar staan overal dingen die het zeker waard zijn te bekijken. Je kunt er, als je wilt, letterlijk en figuurlijk een adembenemende wandeling / klimtocht maken over de ommuring van de stad. De beloning is dan een fenomenaal uitzicht over de oude stad en de zee.

Dubrovnik is voor ons als muziek op een oude vinyl grammofoonplaat, grijsgedraaid en vol met krassen en tikken. Je kent de melodie, maar het blijft de moeite waard om hem af en toe te draaien en je gaat dan met de muziek meeneuriŽn. Wťl met weemoed.












Een ontheemde bewoner van de stad voert de duiven als er even geen toeristen zijn.










De foto's staan ongeveer in dezelfde volgorde als waarin we de 'situatie' tijdens onze rondgang tegenkwamen.

Aan het eind van onze wandeling namen we zelf ook maar een ijsje. Hoewel dat erg lekker was, denk ik toch niet dat we nog ooit terugkomen in Dubrovnik, ook niet voor een ijsje.


© Ben de Graaf Bierbrauwer

Reacties naar benilse@quicknet.nl
www.bgbpix.nl