Egypte
Deel 1


Op de tekening van Peter van Straaten lijkt het of het aangenaam weer is in de woestijn en dat er gewoon gewandeld kan worden en dat er, gezien de kleding van de vrouw, gerieflijk gewandeld kan worden. Dat is niet het geval, zeker niet als je bergop in het rulle zand moet lopen. Dat is een gruwel, ook als de zon niet schijnt. En als de zon wel schijnt kan er plotseling een zandstorm opsteken. Het is echt niet zo verwonderlijk dat de meeste woestijnbewoners, ook de dieren (!), buiten de zon en de wind blijven. Wij hebben de zon ook zo veel mogelijk gemeden en alleen door het zand gelopen als het niet anders kon. Trouwens zand dringt overal naar binnen: in je neus, je ogen, je mond. En met zand in je schoenen loop je ook niet bepaald comfortabel.

Voor de toeristen zijn de piramides een grote trekpleister, ook omdat ze gemakkelijk te bereiken zijn. Bovendien kun je overal een kameel huren om je een dure 'onvergetelijke' tocht met het schip der woestijn naar de piramides te bezorgen. Wij hebben ze allemaal lopend bezocht!


De eerste dag gingen we vanuit Ca´ro met een busje naar onze eerste echte pleisterplek in de Western Desert: Medinet el Fayoum. Tijdens dat tochtje, altijd nog zo'n 150 kilometer, kijk je al met andere ogen naar Egypte. Er gebeurt van alles dat anders is dan in Europa. Je gaat echt helemaal terug in de tijd!


We werden door de westelijk van de Nijl liggende smalle landbouwstrook met de kaarsrechte irrigatiekanalen gevoerd. Die kanalen worden overigens niet alleen voor de bevloeiing van de grond gebruikt: zwembad, riool, wasplaats!


Meteen in het begin van de tocht merkte je al goed hoe smal de strook vruchtbare grond langs de Nijl eigenlijk is: af en toe reed je ook ineens door een stukje woestijn. Plotseling waren daar geen palmen en groene velden, maar alleen maar zand. Twee totaal verschillende werelden!




De weg voerde ook langs de piramides die bijna alle dicht bij de groenstrook liggen, maar wel in het zand.



Achtereenvolgens kwamen we langs de Rode Piramide, de geknakte Piramide en de Piramide van Meidum. Bij de laatste piramide kregen we ook de gelegenheid het 'interieur' te bezichtigen.


Over de trappen lopend naar het binnenste van de piramide was toch wel spannend en een beetje griezelig als je bedenkt hoeveel grote zware stenen er boven je hoofd liggen. Bovendien was het binnenin erg donker!

Bij Medinet aangekomen wilden we naar het stadje. Dat ging echter niet zomaar. Na veel gepraat met 'de autoriteiten' mochten we onder bewapende militaire politie-begeleiding naar de soukh.



  Egypte: Deel 2 -->


© Ben de Graaf Bierbrauwer

Reacties naar benilse@quicknet.nl
https://bgbpix.nl