Egypte
Deel 9

Een ander deel van Egypte dan de Western Desert wordt tegenwoordig druk bezocht: De Sina´. Aan de Rode Zee liggen een groot aantal holiday-resorts. De zon- en zee-aanbidders trekken hier massaal naar toe. 'Altijd zon' is beslist een goede reclame. Hurghada, Sharm el Sheik en Nuweiba liggen aan zee aan de rand van de Sina´woestijn.

Voor de meeste toeristen blijft de Sina´woestijn zelf een terra incognita. Hooguit bieden de touroperators een half dagje Sint Catharinaklooster aan. Toen wij er waren zijn we vrij uitgebreid door de Sina´ getrokken. We reisden vanaf een zeer luxe hotel in Hurghada in enkele dagen naar Ca´ro, dwars door de Sina´. We ontdekten een totaal andere woestijn dan de zandwoestijn aan de westelijke kant van de Nijl.


Aan het eind van de lange rit van Luxor naar Hurghada zagen wij een voorproefje van wat wij in de Sina´ zouden tegenkomen: geen zßndwoestijn maar een rˇtswoestijn, gelukkig wel met goede, geasfalteerde wegen! In een rotswoestijn met smalle rotspaden is het niet alleen voor de passagiers, maar ook voor de chauffeur echt wel behoorlijk eng.



Toen wij er waren, was Hurghada nog niet zo in trek als tegenwoordig, maar voor ons was het er al veel te toeristisch. We liepen er wat rond, maar vonden het uiteindelijk veel plezieriger om bij het hotel te lummelen bij de zee.

De Rode Zee zag er vanaf het strand prachtig uit. Ik had geen idee waarom de Rode Zee de Rode Zee heet. Ik zag de mooiste kleuren, maar geen rood!


De zeereis van Hurghada naar Sharm el Sheik viel ontzettend tegen. De boot (het bootje!) was te klein, de wind waaide stormachtig van de verkeerde kant, de golven waren veel te hoog en in het bootje was het veel te warm. Kortom: het was geen pretje op zee.

We waren blij dat we in Sharm el Sheik van het bootje af konden en in een zeer luxe bus naar 'ons' resort konden rijden en direct verder naar het Sint Catharinaklooster. Dat mˇet je 'gedaan' hebben.

Het klooster was een fikse tegenvaller: het was om de een of andere reden niet te bezichtigen. Een deurwachter-monnik was onvriendelijk onvermurwbaar en liet ons niet binnen. Het klooster zag er overigens net zo onneembaar uit als de deurwachter: een nurks gebouw!


We keerden dus zonder iets gezien te hebben terug naar het resort. Het resort was voor ons echt bedoeld om even uit te rusten en dat deden we dan ook een dagje. De Rode Zee was dus niet rood, maar wel lekker warm en een dagje niks doen was best wel prettig na drie weken rondreizen.


De volgende dag moesten we per se toch nog iets doen. En natuurlijk deden we dat dan ook. Wat dat 'iets' was wisten we niet en ook wisten we niet dat we voor dat 'iets' ongelooflijk vroeg in de morgen (half drie of zo!), terwijl het nog pikdonker was, op pad moesten. Het bleek dat het de bedoeling was dat we de zonsopkomst boven op de Mount Sina´ zouden afwachten.

Het eerste stuk naar de berg gingen we met de bus naar het Sint Catharinaklooster. Vandaar moesten we te voet naar de hoogste berg, de Heilige Berg, in de omgeving van het klooster. Alles te voet. Uren lopen! Het pad naar boven was trouwens geen pad maar een eindeloos lange trap: 'The Steps of Repentance' (3000 treden!).

We waren nog net op tijd op de Mount Sina´ om de zon boven het fantastische Sina´-massief te zien opkomen: een magisch moment! Schitterend!






<-- Egypte: Deel 8 Egypte: Deel 10 -->


© Ben de Graaf Bierbrauwer

Reacties naar benilse@quicknet.nl
https://bgbpix.nl