Herinneringen aan Kreta

De archeologen hebben zich ook met 'mijn' ontdekking bemoeid

Pas in 1971 gingen we weer naar Kreta, en ook weer naar Myrtos.


Daar besefte ik pas welk een geweldige ontdekking ik had gedaan op de heuvel. Op de plek waar ik in 1964 had gegraven was men in 1970 begonnen met het uitgraven van een naar bleek vroeg-Mino´sche nederzetting. Voor mij was het een enorme verrassing.

Vanzelfsprekend gingen wij kijken hoe de heuvel met de opgraving er uitzag. Het was hoogzomer en de opgraving lag er verlaten bij. In de zomer wordt nooit gegraven vanwege de hitte. Wij trokken ons van de warmte helemaal niets aan en hebben onze fantasie losgelaten op de muren, trappen, straatjes en pleintjes. Er was behoorlijk wat blootgelegd en zo kregen we een goed idee hoe het 'paleis' er ongeveer moet hebben uitgezien. De kennis die we hadden opgedaan bij eerdere bezoeken aan Knossos, Phaistos en ook Mallia heeft ons geholpen om niet al te dwaas te fantaseren.

Ik heb die dag foto's gemaakt in zwart/wit toen ik naar de opgraving bovenop de heuvel liep.


Het paadje omhoog naar de Villa Pyrgos. Pyrgos is het Griekse woord voor burcht.


De ommuring van de Villa Pyrgos onderaan de opgraving. De ommuring is opgebouwd in horizontale lagen van grote niet bewerkte natuurstenen blokken.



Foto's boven en linksonder: De trap aan de NO-zijde van de opgraving. Deze leidt naar het 'megaron', de woning van de hoofdbewoner (de gouverneur?, het stamhoofd?, de burgemeester?). De trap bestaat uit platte stenen.
De muur is van bewerkt natuursteen en is van veel later datum dan de trap. De oorspronkelijke muur is waarschijnlijk ingestort en later steviger met nieuwe technieken weer opgetrokken.


Foto rechts: Een cisterne, in de de loop der tijden gebruikt als afvalput.


Foto links: Een cisterne aan de NO-zijde van de opgraving. Op de achtergrond het dorp Myrtos.
Foto rechts: Na de trappen bereikt men een plateau met stenen, waarop de resten van enige huizen te zien zijn. Het plateau zelf bestaat uit zeer grote, vlakke natuurstenen. Er loopt een kleine strook met rode keien naar het 'megaron'.

Ik heb ook een paar plattegrondjes getekend.


Zo zag het 'grondplan' van de bovenste 'woning' er ongeveer uit. Op de tekening links van beneden naar boven: een vlak plateau met zeer grote platte stenen met daartussen een 'pad' met rode stenen. Dat pad leidt naar de woning. De woning bestaat uit twee gedeelten: een voorhof met bij de ingang in het midden een zuilvoet van steen waarop waarschijnlijk net als in Knossos een cederhouten zuil heeft gestaan. De zuil stond met de dunne kant op de zuilvoet. Op die wijze kon het hout niet inwateren en rotten. De zuil droeg de architraaf naar de zijmuren. Om de woning te bereiken moest men over een stenen drempel stappen. De drempel diende om de deuren beter te kunnen sluiten.

Ik kon het niet laten om van de pythos die half uitgegraven was een scherf los te peuteren en als souvenir mee te nemen.


De scherf vond ik vooral interessant omdat ik eerder in het pottenbakkersdorp Margerites gezien had dat de grote potten (pythoi) nog steeds op dezelfde wijze gemaakt worden als in de Mino´sche tijden en zelfs met dezelfde versieringen!


De grote potten worden in delen opgebouwd. Tegenwoordig met een flink aantal tegelijk. Het eerste deel wordt op de schijf tot ongeveer 30 centimeter hoogte 'opgetrokken'. Dan wordt dat deel enkele uren in de buitenlucht met rust gelaten om 'op te stijven'.


Nadat ze de rand enigszins vochtig heeft gemaakt, brengt het hulpje een dikke laag klei aan bovenop die rand.


Vervolgens gaat de pottenbakker die dikke laag klei al draaiend omvormen tot de gewenste hoogte en vorm. Hij schopt de schijf niet zelf aan. Het draaien is het werk van een tweede hulp. Deze draait de schijf ongemakkelijk zittend met een constante, vrij lage snelheid met beide handen aan.


Foto links: Als de potten door en door droog zijn, gaan ze de oven in.
Foto rechts: De eindproducten.

Er was helaas in Myrtos niets en niemand die ons meer inzicht in de opgraving kon geven. Er viel echt nog wel het een en ander te onderzoeken. "Dat komt nog wel," zal ik gedacht hebben. "We komen vast nog wel eens in Kreta."


<-- Lees terug Lees verder -->


© Ben de Graaf Bierbrauwer

Reacties naar benilse@quicknet.nl
https://bgbpix.nl