Een nostalgische toer over de Peloponnesos
Deel 21

01 02 03 04 05 06 07 08 09 10
11 12 13 14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26        


In deze aflevering maken wij een prachtig 'ommetje' naar Sparta en Mystras. Vanuit Gythion kan je over een smalle maar uitstekende weg gemakkelijk naar Sparta komen.

In Sparta zelf is eigenlijk niet veel te beleven. We zijn er vaak geweest en wat iedere keer weer opviel was dat er voor een stad met zo'n roemrijk verleden helemaal niets van dat verleden terug te vinden is. Er staat wel ergens op een plantsoentje een groot modern beeld ter nagedachtenis aan koning Leonidas. Na heldhaftig verzet verloor hij met 300 Spartanen door verraad bij de pas van Thermopilae de slag tegen het immense leger (100.000 soldaten!) van de Perzische koning Xerxes (480 voor Christus).


Dat monument is eigenlijk het enige in Sparta dat herinnert aan een groot verleden. Toch trekt Sparta de laatste decennia veel toeristen omdat de stad de uitvalsbasis is voor een bezoek aan de Byzantijnse stad Mystras, die op een paar honderd meter van het centrum van Sparta tegen de Taygethos 'geplakt' ligt.


Mystras is echt een apart reisdoel geworden. Vroeger gingen de in de Griekse cultuur en geschiedenis ge´nteresseerde toeristen behalve naar Athene ook 'eventjes' naar de opgravingen van de belangrijkste klassieke plaatsen Olympia, Delphi, Korinthe en Mycene. De belangstelling voor het Byzantijnse Rijk (330 ľ 1453) is echter de laatste jaren enorm toegenomen, waardoor de touroperators ook de Byzantijnse overblijfselen in hun programma hebben opgenomen.

In Mystras is inderdaad genoeg te zien. In 1968 hebben we er voor het eerst rondgekeken. Het Paleis voor de Grote Despoot was toen nog een complete ru´ne die vanwege het instortingsgevaar streng verboden was te betreden. De enige veilige plek waar toen iets te zien was, was het nonnenklooster Pantanassa.





Het klooster is prachtig gelegen tegen de steile berg en wordt zeer goed onderhouden door een flink aantal nonnen. Die zorgden voor een bloemrijke omgeving en keken er streng op toe dat de mensen die door de poort kwamen binnenlopen hun hoofd, schouders en knieŰn bedekt hadden. Zo niet dan kreeg je een kamerjas aangereikt die je moest aantrekken. Wij moesten die ook aan en dat leverde bij ons en bij de nonnen veel gelach op, omdat die kleding niet bij onze grote Noord-Europese maten paste.



Van het doel van ons bezoek, het bekijken van het binnenste van de kloosterkerk de Pantanassa, herinner ik mij werkelijk niets meer! In 2021 zijn we er weer geweest en ik heb daar helaas vanwege lichamelijk ongemak niet goed kunnen rondkijken. Van een afstandje heb ik wel kunnen zien dat er bij en om het Paleis van de Grote Despoot veel was gerestaureerd. Een Nederlandse toerist was zo vriendelijk voor mij foto's te nemen in de kloosterkerk.






Vlakbij Sparta zijn nog wel enkele resten uit de Oudheid te vinden. We hebben ooit iets ten zuidoosten van Sparta zomaar ergens bij een bron gekampeerd. Midden in een wild en verwaarloosd olijvenbos vonden wij een antieke muur met een bron. Achteraf denk ik dat die muur een deel was van het Menelaon. Dat was toen nog niet uitgegraven en geheel overwoekerd door pryghada (wild struikgewas). Het Menelaon is een heiligdom ter ere van de mythische Spartaanse koning Menelaos. Het is thans geheel uitgegraven, maar wij zijn er na die ene keer nooit meer wezen kijken.



<--Peloponnesos: Deel 20 Peloponnesos: Deel 22-->


© Ben de Graaf Bierbrauwer

Reacties naar benilse@quicknet.nl
https://bgbpix.nl