Een nostalgische toer over de Peloponnesos
Deel 25

01 02 03 04 05 06 07 08 09 10
11 12 13 14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27 28    


Als je vanuit Argos naar het noorden gaat, is het alsof je vanuit het Byzantijnse Rijk de Klassieke Oudheid binnenrijdt. De opgravingen in Argos zijn als het ware de opmaat daarvoor. Het landschap verandert ook: van bergachtig naar glooiende heuvels.

Dichtbij Argos ligt de opgraving van Mycene (Mykinai). Dat is een van de oudste en belangrijkste opgravingen van Griekenland. In 1963 waren we er voor de eerste keer. Het was voor mij ook de eerste keer dat ik buiten Athene iets ging bekijken. Een echt dampend stoomtreintje bracht ons van Athene naar de antieke stad. We verbaasden ons over alles wat we onderweg tegenkwamen: de heldere, idiootblauwe zee, het krankzinnig smalle Kanaal van Korinthe, de berg met de Akrokorinth er bovenop, kortom: we raakten er behoorlijk opgewonden van.

Midden op de dag kwamen we in de bloedhitte in Mycene aan. We rustten even uit bij een gezellig restaurantje: "La Belle Hlene". Gewldig, alleen die nm al! De geschiedenis van Griekenland, of was het de mythologie (?) vlg je om de oren! Ok toen we daarna doorliepen. Want daar had je warempel het Graf van Agamemnon. (Dat dachten we toen; later werd het het Schathuis van Atreus genoemd).


De toegangsgang naar het graf verbaasde ons met die enorme kanjers van stenen, sommige meer dan twee meter lang! Binnenin is in het graf het kunstige 'plafond' gebouwd in steeds kleiner wordende ringen, een soort koepel. Alles was nieuw voor ons en werkelijk ongelooflijk!


Daarna gingen we verwachtingsvol de opgraving van Mykinai (Mycene) op die even verderop ligt. Er was bijna niemand in de burcht van koning Perseus. Met de plattegrond van de reisgids in de hand liepen we urenlang over de opgraving van de stokoude stad. Alles maakte een overweldigende indruk: de Cyclopische muren van de omwalling met muren van soms meer dan zes (6!) meter dik, de opgang naar de Leeuwenpoort, de Leeuwenpoort zelf, het grote cirkelvormige graf van de koningen van Mykinai, waar de Duitse archeoloog Schliemann de gouden maskers had gevonden. Die maskers hadden we nota bene een paar dagen daarvoor gezien in het Nationale Museum in Athene!










We vonden al rondkijkend warempel een trap die niet in de reisgids stond vermeld! Die trap daalde af naar een vluchtweg en naar waterreserves. Het was allemaal overweldigend en onvergetelijk! We zijn na die eerste keer nog wel vijf keer de heuvel opgegaan en iedere keer ontdekten we wel nieuwe trappen, gangen, poorten.

En keer ontmoetten we bovenop de heuvel een archeoloog. Hij zat op zijn hurken en wroette in de al honderden keren onderzochte bodem. En, o wonder! Niet te geloven: hij haalde een zeer klein gouden dingetje uit de grond tevoorschijn. Hij liet het ons opgewonden zien en zei: "@$!!%5&!!! ... Wij zijn hier nooit uitgegraven!".

In Mykinai zijn tekenen gevonden dat er 7000 jaar jaar geleden (5000 jaar voor Christus!) al menselijke bewoning was, net als in Tiryns trouwens. Mykinai (Mycene) is dus eeuwenlang bewoond geweest en ik weet dat de gravende archeoloog gelijk had: ze zijn daar nooit uitgegraven. Ze zullen daar hoe dieper ze graven steeds weer iets uit nog vroegere tijden weten te vinden.



Wat het gouden dingetje dat die archeoloog gevonden had was ben ik toen helaas niet te weten gekomen, want hij stopte het na zijn extatische moment snel in een linnen zakje dat naast hem lag.

Bij Mykinai is onze grote liefde voor Griekenland begonnen! Niet alleen zon, zee en strand, maar ook nieuwsgierig naar allerlei typisch Griekse dingen, gewoontes, opgravingen blijven zoeken.

Toen we er de laatste keer waren, bleek dat er inderdaad nog steeds overal bij Mykinai volop gegraven werd. Vanwege een zeer hevige storm konden we helaas na de Leeuwenpoort niet veel meer bekijken dan het direct daarachter liggende cirkelvormige graf. Verder naar boven lopen was onbegonnen, gevaarlijk werk en bovendien verboden door de suppoosten. Gelukkig waren er in de buurt van het graf toch nog wel wat dingen te vinden die we nog nooit gezien hadden.


Aan de noordkant van de heuvel was een poort uitgegraven met daarvoor nog een cirkelvormig graf en wat verder naar beneden stond, heel verrassend bijna geheel aan het oog onttrokken, een museum. Natuurlijk werden daar niet de door Schliemannn gevonden maskers tentoongesteld, maar wel een groot aantal voorwerpen en beeldjes die later, sommige zelfs zeer recent, waren opgegraven.

Klik op het logo van het Archeologisch Museum van Mycenae hieronder en maak een wandeling door het museum aan de hand van mijn foto's.


In het museum hebben we, ondanks dat we alles goed bekeken hadden, het gouden dingetje dat de archeoloog snel in een linnen zakje had gestopt jammer genoeg niet kunnen vinden! Eigenlijk wel logisch want we wisten niet waarnaar we moesten zoeken!

Het bleek dus maar weer eens dat Mykinai veel aantrekkelijker is om te bezoeken dan Tyrins, waar helemaal niets gebeurt: Mykinai lft nog steeds!


Mykinai leeft cht nog steeds!


<--Peloponnesos: Deel 24 Peloponnesos: Deel 26-->


© Ben de Graaf Bierbrauwer

Reacties naar benilse@quicknet.nl
https://bgbpix.nl